Një përgjigje normale nga kontrolli gjinekologjik mund të sjellë qetësi, por mbrojtja më e mirë vjen nga ndjekja e rregullt. Kur lind pyetja testi PAP apo HPV, nuk bëhet fjalë për dy analiza që përjashtojnë gjithmonë njëra-tjetrën. Të dyja përdoren për depistimin e ndryshimeve në qafën e mitrës dhe për të ulur rrezikun e kancerit të qafës së mitrës, por kërkojnë gjëra të ndryshme dhe interpretohen ndryshe.
Kanceri i qafës së mitrës zakonisht zhvillohet ngadalë, përmes ndryshimeve qelizore që mund të zbulohen dhe trajtohen përpara se të bëhen problem serioz. Pikërisht këtu qëndron vlera e depistimit: të identifikohen ndryshimet në kohë, edhe kur gruaja nuk ka dhimbje, sekrecione të pazakonta apo simptoma të tjera.
Testi PAP, i njohur edhe si Pap test ose citologji cervikale, analizon qelizat e marra nga qafa e mitrës. Qëllimi i tij është të zbulojë nëse qelizat paraqesin ndryshime që mund të lidhen me lezione parakanceroze ose, më rrallë, me kancer. Pra, testi PAP nuk kërkon drejtpërdrejt virusin, por vlerëson efektin që ndryshime të caktuara mund të kenë shkaktuar në qeliza.
Testi HPV kërkon praninë e papillomavirusit njerëzor me rrezik të lartë. Disa lloje të HPV-së lidhen me një rrezik më të lartë për zhvillimin e ndryshimeve në qafën e mitrës. Një rezultat pozitiv për HPV nuk do të thotë se pacientja ka kancer dhe as se do të zhvillojë patjetër kancer. Ai tregon se nevojitet një vlerësim dhe ndjekje e përshtatshme sipas llojit të virusit, moshës, rezultateve të mëparshme dhe testit PAP.
Në shumë raste, organizmi e largon infeksionin HPV pa trajtim specifik. Megjithatë, kur infeksioni vazhdon për një kohë të gjatë, veçanërisht me lloje me rrezik të lartë, mund të shkaktojë ndryshime qelizore. Për këtë arsye, depistimi nuk duhet shtyrë vetëm sepse nuk ka simptoma.
Përgjigjja varet nga mosha, historia e kontrolleve, rezultatet e mëparshme, statusi imunitar dhe rekomandimi i gjinekologut. Në disa raste rekomandohet testi PAP si kontroll kryesor. Në raste të tjera, testi HPV mund të përdoret si metodë depistimi, ndërsa kombinimi i të dyjave – i quajtur bashkëtestim – jep informacion më të plotë.
Testi PAP është veçanërisht i dobishëm sepse tregon gjendjen aktuale të qelizave. Testi HPV është i vlefshëm sepse identifikon një faktor rreziku përpara se të shfaqen ndryshime qelizore. Kur kryhen së bashku, rezultatet mund ta ndihmojnë mjekun të përcaktojë nëse mjafton kontrolli rutinë apo nëse nevojitet ndjekje më e afërt.
Nuk ekziston një përgjigje e njëjtë për çdo grua. Një paciente me PAP normal dhe HPV negativ zakonisht ka një rrezik të ulët afatshkurtër. Një paciente me HPV pozitiv, por pa ndryshime të dukshme në PAP, mund të ketë nevojë për rikontroll në një interval të caktuar. Nëse PAP tregon ndryshime qelizore, gjinekologu mund të rekomandojë ekzaminime të mëtejshme, si kolposkopia.
Mosha e fillimit dhe intervalet e depistimit përcaktohen nga udhëzimet klinike në fuqi dhe nga profili individual i pacientes. Në përgjithësi, depistimi fillon në moshën e rritur dhe vazhdon në intervale të rregullta. Frekuenca nuk duhet vendosur vetëm mbi bazën e një kalendari të përgjithshëm, por edhe sipas rezultateve të mëparshme dhe këshillës së specialistit.
Gratë që kanë pasur rezultate jo normale, trajtim për lezione të qafës së mitrës, imunitet të dobësuar ose histori të veçantë mjekësore mund të kenë nevojë për një plan ndjekjeje më të personalizuar. Edhe pas vaksinimit kundër HPV-së, kontrollet periodike mbeten të nevojshme. Vaksina ul rrezikun ndaj disa llojeve të virusit, por nuk zëvendëson depistimin.
Një keqkuptim i zakonshëm është se testi duhet bërë vetëm kur ka shqetësime. Në realitet, gjakderdhja jashtë ciklit, gjakderdhja pas marrëdhënieve seksuale, dhimbja pelvike ose sekrecionet e pazakonta kërkojnë vizitë gjinekologjike, por nuk janë kusht që depistimi të ketë vlerë. Kontrolli rutinë synon pikërisht të zbulojë ndryshimet para se të shfaqen shenja.
Marrja e mostrës për PAP ose HPV është një procedurë e shkurtër që kryhet gjatë vizitës gjinekologjike. Mjeku vendos spekulumin për të parë qafën e mitrës dhe merr qeliza me një furçë të vogël. Zakonisht procedura zgjat pak minuta.
Disa gra mund të ndiejnë parehati ose presion të lehtë, por testi nuk duhet të shkaktojë dhimbje të fortë. Nëse ndiheni të tensionuara, keni pasur eksperienca të pakëndshme në të kaluarën ose keni dhimbje gjatë ekzaminimeve, tregojani këtë gjinekologut. Komunikimi i hapur ndihmon që kontrolli të kryhet me sa më shumë kujdes dhe qetësi.
Për rezultate sa më të besueshme, zakonisht këshillohet të shmangen marrëdhëniet seksuale, përdorimi i kremrave apo ovulave vaginale dhe shpëlarjet vaginale në 24-48 orët para testit, nëse mjeku nuk ka dhënë udhëzime të tjera. Nëse është e mundur, testi planifikohet jashtë ditëve të menstruacioneve të bollshme. Megjithatë, mos e anuloni vetë takimin pa u këshilluar me klinikën, sepse koha e përshtatshme mund të varet nga situata juaj.
Rezultati i testit PAP mund të jetë normal ose të tregojë ndryshime qelizore me shkallë të ndryshme. Një rezultat jo normal nuk është sinonim i kancerit. Shumë ndryshime janë të lehta dhe mund të lidhen me infeksionin HPV, inflamacionin ose situata të tjera që kërkojnë vetëm ndjekje.
Rezultati i HPV-së mund të jetë negativ ose pozitiv për lloje me rrezik të lartë. Nëse është pozitiv, hapi i ardhshëm nuk është gjithmonë trajtim. Mjeku mund të propozojë PAP, genotipizim për lloje të caktuara të HPV-së, rikontroll pas një periudhe ose kolposkopi. Kolposkopia është një ekzaminim më i detajuar i qafës së mitrës, i cili ndihmon në vlerësimin e zonave që mund të kërkojnë biopsi.
Është e rëndësishme të mos interpretohet një rezultat i vetëm pa kontekstin klinik. Rezultatet e mëparshme, mosha dhe historia mjekësore ndryshojnë vendimin. Kjo është arsyeja pse ndjekja me gjinekologun është po aq e rëndësishme sa kryerja e vetë analizës.
HPV është shumë i zakonshëm dhe transmetohet kryesisht përmes kontaktit seksual. Një rezultat pozitiv nuk përcakton kur është marrë infeksioni dhe as nuk provon tradhti në marrëdhënie. Virusi mund të qëndrojë i heshtur për një kohë të gjatë, prandaj rezultati duhet trajtuar si informacion mjekësor për kujdesin tuaj, jo si arsye për faj apo ankth.
Përdorimi i prezervativit mund të ulë rrezikun e transmetimit, por nuk e eliminon plotësisht atë. Vaksinimi kundër HPV-së dhe depistimi i rregullt janë dy masa që plotësojnë njëra-tjetrën. Nëse testi del pozitiv, mbani mend se hapi më i dobishëm është të respektoni planin e ndjekjes së caktuar nga mjeku.
Një konsultë gjinekologjike cilësore nuk kufizohet te marrja e një analize. Ajo përfshin historinë personale, vlerësimin e simptomave, ekzaminimin klinik, shpjegimin e rezultateve dhe planin e qartë të ndjekjes. Në STARMED Hospital, kujdesi gjinekologjik synon që çdo paciente të marrë orientim të personalizuar, nga depistimi rutinë deri te ekzaminimet e mëtejshme kur ato nevojiten.
Mos prisni një shenjë alarmi për t’i dhënë përparësi këtij kontrolli. Rezervimi i një vizite, diskutimi i historisë suaj dhe zgjedhja e testit të duhur me gjinekologun janë hapa të thjeshtë që mbrojnë shëndetin tuaj afatgjatë – me qetësinë që vjen kur kujdeseni në kohë për veten.