Miopia mund ta bëjë të paqartë tabelën në klasë, sinjalistikën gjatë drejtimit të makinës ose fytyrat në distancë. Syzet dhe lentet e kontaktit e korrigjojnë shikimin, por për disa persona lind pyetja: si trajtohet miopia me lazer dhe a është kjo zgjidhja e duhur për ta? Kirurgjia refraktive me lazer mund të zvogëlojë ose të eliminojë varësinë nga korrigjimi optik, por vendimi duhet të merret vetëm pas një vlerësimi të plotë okulistik.
Miopia nuk trajtohet njësoj për çdo pacient. Trashësia dhe forma e kornesë, grada e dioptrive, stabiliteti i tyre ndër vite, gjendja e retinës dhe prania e syrit të thatë janë faktorë që përcaktojnë nëse ndërhyrja është e përshtatshme dhe cila teknikë ofron profilin më të sigurt.
Te personat me miopi, rrezet e dritës fokusohen përpara retinës, në vend që të fokusohen drejtpërdrejt mbi të. Kjo ndodh zakonisht sepse syri është pak më i gjatë se normalja ose sepse kornea ka lakim më të madh. Si pasojë, objektet pranë shihen qartë, ndërsa ato në distancë duken të turbullta.
Lazeri vepron mbi kornenë, shtresën e tejdukshme në pjesën e përparme të syrit. Ai modelon në mënyrë mikrometrike sipërfaqen e saj për të ndryshuar mënyrën si përthyhet drita. Qëllimi është që imazhi të fokusohet sa më saktë në retinë. Ndërhyrja nuk e ndryshon gjatësinë e syrit dhe nuk e ndal plakjen natyrale të shikimit, por korrigjon defektin refraktiv që shkakton miopinë.
Teknika e zgjedhur nuk duhet të bazohet vetëm te dëshira për rikuperim të shpejtë. Okulisti vlerëson karakteristikat anatomike të syrit dhe nevojat e përditshme të pacientit, përfshirë punën në ekran, sportin, drejtimin e automjetit dhe ekspozimin ndaj mjediseve me pluhur.
Në procedurën LASIK krijohet një shtresë shumë e hollë e kornesë, e quajtur flap. Më pas, lazeri modelon indin nën të dhe shtresa vendoset përsëri në pozicion. Për shumë pacientë, përmirësimi i shikimit fillon që në 24-48 orët e para.
LASIK mund të jetë alternativë e përshtatshme kur kornea ka trashësi të mjaftueshme dhe parametrat e saj janë të rregullt. Megjithatë, si çdo procedurë kirurgjikale, kërkon vlerësim individual. Personat me sy të thatë të theksuar, korne të holla ose aktivitete me rrezik të lartë për goditje në sy mund të kenë nevojë për një metodë tjetër.
PRK është një teknikë sipërfaqësore. Në vend që të krijohet flap, hiqet shtresa shumë e hollë e sipërfaqes së kornesë dhe lazeri kryen korrigjimin në indin përkatës. Sipërfaqja rigjenerohet gradualisht gjatë ditëve në vijim, ndërsa pacienti mban përkohësisht një lente terapeutike.
Rikuperimi fillestar me PRK është zakonisht më i ngadaltë se me LASIK dhe mund të ketë më shumë parehati në ditët e para. Nga ana tjetër, kjo metodë mund të preferohet në disa raste me korne më të holla ose te persona që ushtrojnë sporte kontakti. Zgjedhja varet nga ekzaminimi, jo nga një rregull i vetëm për të gjithë.
Në disa raste mund të përdoret SMILE, një teknikë ku lazeri formon një shtresë të vogël indi brenda kornesë, e cila nxirret përmes një prerjeje minimale. Kjo procedurë mund të jetë e përshtatshme për disa grada të miopisë, me ose pa astigmatizëm, kur parametrat e syrit e lejojnë.
Ekzistojnë edhe alternativa për pacientët që nuk janë kandidatë për lazer korneal, si implantimi i lenteve intraokulare në raste të përzgjedhura. Kjo tregon pse konsultimi specialistik është hapi vendimtar: qëllimi nuk është të kryhet patjetër lazeri, por të gjendet zgjidhja më e sigurt për shikimin dhe shëndetin e syrit.
Para kirurgjisë refraktive kryhet një kontroll okulistik i detajuar. Matet grada e miopisë dhe astigmatizmit, kontrollohet mprehtësia vizuale, presioni i syrit dhe gjendja e përgjithshme e segmentit të përparmë e të pasëm të syrit. Topografia ose tomografia e kornesë analizon formën e saj, ndërsa pakimetria mat trashësinë.
Zgjerimi i bebëzës mund të nevojitet për ekzaminimin e retinës, sidomos te miopia e lartë, ku ndjekja e fundusit të syrit ka rëndësi të veçantë. Mjeku vlerëson gjithashtu cilësinë e lotit dhe shenjat e syrit të thatë, sepse lazeri mund t’i përkeqësojë përkohësisht këto shqetësime.
Lentet e kontaktit duhet të ndërpriten për periudhën që rekomandon okulisti para matjeve, pasi mund të ndryshojnë përkohësisht formën e kornesë dhe të ndikojnë në saktësinë e vlerësimit. Është po aq e rëndësishme që dioptritë të jenë të qëndrueshme, zakonisht për të paktën një vit.
Në përgjithësi, kandidati duhet të ketë mbushur 18 vjeç, të ketë dioptri të stabilizuara dhe korne të shëndetshme me trashësi e formë të përshtatshme. Megjithatë, mosha nuk mjafton si kriter. Një person 25-vjeçar me dioptri të paqëndrueshme mund të mos jetë kandidat i mirë, ndërsa një pacient më i madh me parametra të favorshëm mund të jetë i përshtatshëm.
Kirurgjia mund të shtyhet ose të mos rekomandohet në prani të keratokonusit apo dyshimit për të, sëmundjeve aktive të kornesë, infeksioneve okulare, glaukomës së pakontrolluar, retinopative të caktuara ose sëmundjeve sistemike që ndikojnë shërimin. Shtatzënia dhe ushqyerja me gji janë zakonisht periudha kur ndërhyrja planifikohet më vonë, pasi ndryshimet hormonale mund të ndikojnë përkohësisht te dioptritë dhe lotimi i syrit.
Kirurgjia me lazer kryhet zakonisht në mënyrë ambulatore. Syri mpihet me pika anestetike, ndaj pacienti nuk duhet të ndiejë dhimbje gjatë procedurës, megjithëse mund të perceptojë presion të lehtë ose drita. Sistemet moderne të ndjekjes së lëvizjes së syrit ndihmojnë që lazeri të qëndrojë i orientuar saktë gjatë trajtimit.
Vetë aplikimi i lazerit zgjat pak minuta për secilin sy, ndërsa koha e përgjithshme përfshin përgatitjen dhe kontrollet e menjëhershme pas procedurës. Pacienti nuk duhet të drejtojë automjetin atë ditë. Është mirë të organizohet paraprakisht shoqërimi për kthimin në shtëpi dhe të respektohen të gjitha udhëzimet e ekipit okulistik.
Pas LASIK, shikimi mund të jetë i mjegullt në orët e para dhe zakonisht qartësohet shpejt. Pas PRK, rikuperimi vizual kërkon më shumë kohë, sepse sipërfaqja e kornesë duhet të rigjenerohet. Djegia, lotimi, ndjesia sikur ka një trup të huaj në sy dhe ndjeshmëria ndaj dritës mund të shfaqen përkohësisht, sidomos me teknikat sipërfaqësore.
Pikat me antibiotik, anti-inflamator dhe lubrifikues përdoren sipas skemës së dhënë nga mjeku. Sytë nuk duhen fërkuar, ndërsa pishina, sauna, grimi i syve dhe ambientet me pluhur zakonisht shmangen për periudhën e rekomanduar. Kontrollet pasuese nuk janë formalitet: ato shërbejnë për të verifikuar shërimin dhe cilësinë e shikimit.
Disa pacientë mund të kenë halo rreth dritave gjatë natës, shkëlqim të shtuar ose thatësi të syrit në javët apo muajt e parë. Shumica e këtyre shqetësimeve përmirësohen me kohën dhe me trajtimin e duhur, por duhet të diskutohen hapur përpara ndërhyrjes, veçanërisht nëse pacienti drejton automjetin shpesh gjatë natës.
Shumë pacientë arrijnë shikim të mirë pa syze për aktivitetet e përditshme, por asnjë procedurë nuk mund të premtojë rezultat identik për çdo sy. Grada fillestare e miopisë, shërimi individual dhe ndryshimet natyrore të syrit ndikojnë në rezultatin përfundimtar. Në disa raste të rralla mund të mbetet një numër i vogël dioptrish ose të nevojitet korrigjim shtesë pas stabilizimit të shikimit.
Lazeri nuk parandalon presbiopinë, vështirësinë për të parë afër që shfaqet zakonisht pas moshës 40-45 vjeç. Prandaj, edhe një person që ka pasur rezultat të shkëlqyer për larg mund të ketë nevojë për syze leximi më vonë. Po ashtu, pacientët me miopi të lartë duhet të vazhdojnë kontrollet e retinës sipas këshillës së okulistit.
Një konsultë e plotë në okulistikë, me aparatura diagnostikuese dhe interpretim nga specialisti, i jep pacientit informacionin e nevojshëm për të zgjedhur pa nxitim. Te STARMED Hospital, vendimi për trajtimin mbështetet te vlerësimi individual, siguria e procedurës dhe ndjekja klinike. Shikimi i qartë është një përfitim i madh, por kujdesi afatgjatë për sytë mbetet gjithmonë zgjedhja më e mençur.