Një dhimbje mesi që nuk largohet, një mpirje e re në krah, dhimbje koke të pazakonta ose një dëmtim i gjurit pas aktivitetit fizik nuk kërkojnë gjithmonë të njëjtin ekzaminim. Pyetja kur duhet bërë rezonanca magnetike ka rëndësi sepse ky ekzaminim jep informacion shumë të detajuar, por duhet zgjedhur në momentin kur ai ndihmon realisht mjekun të vendosë diagnozën dhe trajtimin e duhur.
Rezonanca magnetike, e njohur edhe si RM ose MRI, përdor fushë magnetike dhe valë radio për të krijuar imazhe të hollësishme të organeve dhe indeve. Ajo nuk përdor rrezatim jonizues, ndryshe nga radiografia ose tomografia e kompjuterizuar. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se duhet kryer për çdo shqetësim apo thjesht për siguri. Vlera e saj më e madhe është kur rekomandohet nga specialisti pas vizitës klinike dhe vlerësimit të simptomave.
Rezonanca magnetike kërkohet shpesh kur nevojitet një pamje më e qartë e indeve të buta, nervave, trurit, shtyllës kurrizore, artikulacioneve, organeve të barkut ose pelvisit. Në disa raste, analizat, ekografia, radiografia apo ekzaminimi fizik japin informacion të mjaftueshëm. Në raste të tjera, RM-ja është hapi që sqaron një problem që mbetet i paqartë.
Mjeku mund ta rekomandojë kur simptomat vazhdojnë, përkeqësohen ose shoqërohen me shenja që kërkojnë vlerësim më të thelluar. Për shembull, një dhimbje e zakonshme muskulare pas lodhjes nuk kërkon domosdoshmërisht rezonancë. Por dhimbja e fortë që zgjat, kufizon lëvizjen ose shoqërohet me dobësi, mpirje apo humbje të funksionit duhet marrë seriozisht.
Vendimi nuk bazohet vetëm te intensiteti i dhimbjes. Kohëzgjatja e simptomave, mosha, sëmundjet e mëparshme, trauma, rezultatet e ekzaminimeve të tjera dhe gjetjet në vizitë janë po aq të rëndësishme. Kjo qasje shmang ekzaminimet e panevojshme dhe ndihmon që pacienti të marrë përgjigjen e duhur pa humbur kohë.
RM-ja e trurit mund të rekomandohet për dhimbje koke të reja ose të pazakonta, sidomos kur ndryshojnë në intensitet dhe shpeshtësi, kur shoqërohen me turbullim të shikimit, çrregullime të ekuilibrit, të folurit, kujtesës ose dobësi në një anë të trupit. Ajo përdoret gjithashtu për vlerësimin e krizave epileptike, pasojave të traumave në kokë, ndryshimeve neurologjike dhe disa sëmundjeve inflamatore apo vaskulare.
Jo çdo dhimbje koke është arsye për rezonancë magnetike. Migrena dhe dhimbjet e kokës nga tensioni shpesh diagnostikohen në bazë të historisë klinike dhe kontrollit neurologjik. Megjithatë, një dhimbje koke shumë e fortë, e papritur, ose e shoqëruar me konfuzion, humbje ndjenje, temperaturë, qafë të ngrirë apo simptoma neurologjike kërkon vlerësim urgjent mjekësor.
Rezonanca e shtyllës kurrizore jep informacion të detajuar për disqet ndërvertebrore, nervat, palcën kurrizore dhe strukturat përreth. Ajo mund të nevojitet në dhimbje qafe ose mesi që përhapen në krah apo këmbë, në rast mpirjeje, shpimi gjilpërash, dobësie muskulare ose dyshimi për hernie diskale. Shenja si humbja e kontrollit të urinimit ose jashtëqitjes, mpirja në zonën intime apo dobësia e shpejtë e këmbëve kërkojnë vlerësim të menjëhershëm dhe nuk duhen pritur me trajtime në shtëpi.
Në ortopedi, rezonanca magnetike është veçanërisht e dobishme për gjurin, shpatullën, kyçin e këmbës, ijen dhe kyçin e dorës. Ajo mund të tregojë dëmtime të meniskut, ligamenteve, tendinave, kërcit dhe muskujve që nuk shihen gjithmonë në radiografi.
Pas një rrëzimi apo dëmtimi sportiv, mjeku mund të kërkojë fillimisht radiografi për të përjashtuar frakturën. RM-ja rekomandohet kur dyshohet për dëmtime të indeve të buta, kur dhimbja ose ënjtja vazhdon, kur artikulacioni bllokohet, është i paqëndrueshëm ose kur planifikohet trajtim kirurgjikal. Për një tendosje të lehtë që po përmirësohet nga dita në ditë, shpesh mjaftojnë pushimi, fizioterapia dhe ndjekja mjekësore.
Kjo diferencë ka rëndësi për pacientin: një rezonancë e bërë shumë herët mund të gjejë ndryshime të vogla që nuk janë domosdoshmërisht shkaku i dhimbjes. Specialisti i lidh imazhet me simptomat dhe aktivitetin e pacientit, në mënyrë që trajtimi të mos bazohet vetëm te një raport radiologjik.
RM-ja mund të përdoret për të vlerësuar mëlçinë, rrugët biliare, pankreasin, veshkat, prostatën, mitrën dhe vezoret. Në gjinekologji, ajo ndihmon në sqarimin e disa rasteve të miomave, endometriozës, ndryshimeve të mitrës apo masave ovariane, veçanërisht kur ekografia nuk ofron informacion të mjaftueshëm.
Në urologji dhe gastroenterologji, rezonanca mund të kërkohet pas analizave laboratorike, ekografisë ose tomografisë, për të karakterizuar më mirë një gjetje. Kjo do të thotë se RM-ja nuk zëvendëson domosdoshmërisht ekzaminimet e para. Ajo plotëson zinxhirin diagnostik kur nevojitet një nivel më i lartë detaji.
Në disa raste përdoret lëndë kontrasti me bazë gadoliniumi, e cila e bën më të qartë qarkullimin e gjakut dhe dallimin mes indeve. Nevoja për kontrast vendoset nga mjeku dhe radiologu. Pacientët me probleme të rënda të veshkave, alergji të mëparshme ndaj kontrastit ose shtatzëni duhet ta njoftojnë ekipin mjekësor përpara ekzaminimit.
Përgatitja varet nga zona që do të ekzaminohet dhe nga përdorimi ose jo i kontrastit. Për shumë lloje rezonance nuk nevojitet agjërim, ndërsa për rezonancën e abdomenit ose pelvisit mund të jepen udhëzime të veçanta. Është e mençur të merrni me vete raportet e mëparshme, analizat, CD-të e ekzaminimeve dhe listën e barnave që përdorni.
Para hyrjes në aparat, duhet të hiqen bizhuteritë, ora, kartat bankare, aparatet e dëgjimit, syzet dhe çdo objekt metalik. Njoftoni patjetër stafin nëse keni stimulues kardiak, implant koklear, klipse vaskulare, pompë insuline, proteza, vida metalike, fragmente metali nga një dëmtim i vjetër ose pajisje të tjera të implantuara. Shumë implante moderne mund të jenë të përshtatshme për RM, por kjo duhet verifikuar për secilin rast.
Disa pacientë ndihen të shqetësuar në hapësira të mbyllura ose nga zhurma e aparatit. Komunikoni këtë që në momentin e rezervimit. Ekipi mund t’ju shpjegojë çdo hap, t’ju ndihmojë të qëndroni të qetë dhe, kur është e përshtatshme, të bashkëpunojë me mjekun për opsione të sigurta qetësimi. Gjatë ekzaminimit, qëndrimi pa lëvizur është thelbësor për imazhe të qarta.
Raporti i rezonancës magnetike duhet lexuar në lidhje me vizitën dhe simptomat, jo në mënyrë të izoluar. Një gjetje mund të jetë e parëndësishme klinikisht, ndërsa një simptomë e vazhdueshme mund të kërkojë ndjekje edhe nëse rezultati nuk tregon një problem madhor. Prandaj, hapi i radhës mund të jetë konsultë neurologjike, ortopedike, gjinekologjike, kirurgjikale, fizioterapi, analiza shtesë ose thjesht monitorim.
Në STARMED Hospital, vlerësimi klinik, imazheria dhe konsultat specialistike mund të koordinohen në një rrugë të qartë kujdesi, duke e vendosur vendimin mjekësor te nevojat konkrete të pacientit dhe familjes së tij.
Kur keni simptoma që nuk kalojnë, mos e shtyni vizitën nga frika e ekzaminimit apo nga pasiguria se cili test ju nevojitet. Një konsultë e bërë në kohë ju ndihmon të kuptoni nëse rezonanca magnetike është zgjedhja e duhur dhe të kujdeseni me siguri për pasurinë tuaj më të madhe – shëndetin.